OFF THE RECORD – Mensen beginnen meer en meer te begrijpen hoe corrupt het systeem is, dit is wat er echt gaande is in Amerika!! Iedereen heeft recht op kansen en een beter leven!

Wij denken dat iedereen wel weet heeft van de huidige sociale situatie in de Verenigde Staten. We hebben het weekend doorgebracht met het bekijken van video na video, waarin te zien is hoe demonstranten die hun bezwaren kenbaar maakten, en dit in verschillende staten van over heel Amerika. Sommige protesten verliepen vreedzaam, terwijl andere zeer gewelddadig werden. De vertoning van het verzet mag dan in elke stad anders zijn geweest, maar de hoofdoorzaak van deze onrust blijft dezelfde. De oorzaken van deze onrust zijn niet zomaar te verklaren.

De rest van dit schrijven heeft dan ook weining te maken met cryptocurrencies maar is eerder bedoeld om zoveel mogelijk van deze complexiteit uit te leggen, het “macro perspectief”. De eindconclusie zal gaan over de mogelijke opties om een systematische verandering te creëren.

Voordat we ons met het probleem gaan bezighouden, zullen velen van jullie wel eerst andere vragen hebben: “Wat weet u over deze kwesties? wij zijn dan ook van mening om deze vraag meteen aan te pakken zodat je op alles een beter zicht krijgt. Ten eerste, hebben wij niet alle antwoorden in pakt. Maar om u een context te geven, heb ik wel wat unieke ervaringen en inzichten die jullie waarschijnlijk een ander perspectief geeft dan wat velen van u lezen in de traditionele media.

Ik zit al sinds eind 2014, begin 2015 in crypto wat ervoor bekend staat om u los te koppelen van het huidige financiële systeem, om zo een bepaalde onafhankelijkheid te creëren . Daarnaast zit  ik al 10+ jaar bij defensie waaronder 2 uitzendingen naar Mali (Afrika) 2015 en 2017. Deze 2 uitzendingen heeft mij een bepaalde visie en ervaring meegegeven die mijzelf een andere kijk op de wereld heeft gegeven, waarvoor ik Defensie ook zeer dankbaar ben.

Waarom doet deze ervaring ertoe?

Er zijn maar weinig mensen die met een wapen in de hand in een buitenlandse operatiezone hebben gestaan. De macht en de verantwoordelijkheid die daarmee gepaard gaan zijn voor de meesten moeilijk te begrijpen. Ik heb de angst in de ogen van de burgers gezien. Ik heb de woede, armoede en angst in een families gezien omdat ze hun geliefde verloren hebben aan geweld. Deze ervaring, gepaard met het onderzoek dat ik dagelijks voer in ce cryptowereld, heeft geleid tot de vorming van een wereldbeeld en bepaalde inzichten dat ik herken in de huidige situatie van de Verenigde Staten. Deze chaos is niet eenduidig. Het is veelzijdig. Maar uiteindelijk is het een reactie op het voorrecht.

Er zijn op dit moment drie soorten voorrechten in het spel – rassen voorrecht, economisch voorrecht en machtsvoorrecht. Ik zal elk van hen hieronder in detail uitleggen. Ze zijn verschillend, maar toch met elkaar verbonden.

 Rassen voorrecht –

Er zijn maar heel weinig mensen die beweren dat er in de huidige Amerikaanse samenleving geen racisme bestaat. Het rassen voorrecht is echter genuanceerder dan dat. Het verwijst naar de manier waarop minderheden, vooral Afrikaans-Amerikanen, verschillend worden behandeld door de rechtshandhaving en de overheid. Er zijn bergen van academisch onderzoek gedaan die deze beweringen ondersteunen, maar één van de beste lectuur is het boek van Jeffrey Reiman met de titel “Rich Get Richer and The Poor Get Prison: Ideology, Class, and Criminal Justice.”

Het best verkochte boek wordt als volgt samengevat:

“Het strafrechtelijk systeem is van begin tot eind bevooroordeeld tegen de armen. De auteurs stellen dat zelfs vóór het proces van arrestatie, proces en veroordeling, het systeem vooringenomen is tegen de armen in wat het kiest om te behandelen als misdaad … de gevaarlijke daden van de welgestelden worden bijna nooit behandeld als misdaden, en als ze dat wel zijn, worden ze bijna nooit zo ernstig behandeld als de misdaden van de armen. Het strafrechtelijk systeem biedt niet alleen geen bescherming tegen de daden van welgestelde mensen, het slaagt er ook niet om de oorzaken van de misdaad, zoals armoede, te verhelpen. Dit leidt tot een grote populatie arme criminelen in de gevangenissen, waar vervolgens de media op inspeelt. De auteurs beweren dat het idee van misdaad een werk is van de armen, dat de belangen van de rijken en machtigen dient, terwijl het een misleidend idee overbrengt dat de echte dreiging voor de Amerikanen eerder afkomstig is vanuit de lagere regionen dan uit de hogere regionen van de samenleving.”

Reiman gebruikt de Pyrrhic Defeat Theorie om “te suggereren dat de bedoelingen van het strafrechtelijk systeem het tegenovergestelde zijn van wat men ervan verwacht; het werkt zoals het werkt om een specifiek beeld van misdaad te creëren: een beeld waarin het eigenlijk een bedreiging is voor de armen. Maar om de waarheid te rechtvaardigen moet er enige inhoudelijke onderbouwing zijn. Het systeem moet de misdaad tot op zekere hoogte bestrijden, maar tot op zekere hoogte alleen om het onder controle te houden en ervoor te zorgen dat het een prominente plaats in de publieke opinie blijft innemen, wat niet genoeg is om het uit te bannen”.

Hij gebruikt ook de term “carnival mirror” om “een vertekend beeld van de gevaren die ons bedreigen” te benadrukken. Het hele idee is gebaseerd op het feit dat de media en de maatschappij een verhaal hebben gecreëerd dat suggereert dat jonge zwarte mannen de meerderheid van de misdaden plegen, terwijl in werkelijkheid de ernstigste of grootste misdaden worden uitgevoerd door blanke bedrijfsleiders en niet in beeld komen als je het over misdaad hebt. (Voorbeeld: Zie Jeffrey Epstein-documentaire op Netflix)

Eenvoudig gezegd, politieagenten richten zich agressiever op zwarte gemeenschappen omdat het rechtssysteem, van de wetten in de boeken tot het veroordelingsproces, hen stimuleert om “hard op te treden tegen de misdaad”. Maar net zoals een bedrijf alleen de metriek kan veranderen die het meet, zal de wetshandhaving alleen maar mensen arresteren in de gemeenschappen die ze controleren. Deze rassenongelijkheid geeft blanken een aanzienlijk lagere kans om gearresteerd te worden, terwijl het de kans dat een jonge zwarte man in de gevangenis terechtkomt drastisch hoger ligt.

Dit is niet alleen een academische theorie. De gegevens ondersteunen deze stelling ten zeerste. Tussen 2013 en 2019 heeft de politie in de VS in totaal 7.666 mensen gedood. Zwarte Amerikanen zijn 2,5 keer zo vaak als blanke Amerikanen neergeschoten en gedood door de politie. Volgens een rapport van The Sentencing Project uit 2016 worden “Afrikaanse Amerikanen in staatsgevangenissen opgesloten aan een tempo dat 5,1 keer zo hoog ligt dan bij blanke gevangenen. In vijf staten (Iowa, Minnesota, New Jersey, Vermont en Wisconsin) is het verschil meer dan 10 tot 1. In twaalf staten is meer dan de helft van de gevangenisbevolking zwart: Alabama, Delaware, Georgia, Illinois, Louisiana, Maryland, Michigan, Mississippi, New Jersey, North Carolina, South Carolina en Virginia. Maryland, waarvan de gevangenisbevolking 72% Afrikaans-Amerikaans is, staat bovenaan de lijst.”

Ten slotte bestaat dit rassen voorrecht, tegen de verwachting in, ongeacht wie de lokale, provinciale of federale overheid bestuurt. Professor Cornel West was onlangs op CNN en hij heeft een ongelooflijke 5-minuten durende ruzie gemaakt over waarom “het systeem zichzelf niet kan hervormen”. Let vooral op van 0:40 – 2:15 minuten.

Rassenprivilege is echt en het is één van de drie belangrijkste redenen waarom een aanzienlijk deel van de Amerikaanse bevolking op dit moment lijdt.

Economisch voorrecht

De economie van de Verenigde Staten is gebaseerd op het idee dat de meerderheid van de bevolking niet begrijpt hoe geld werkt (hier in België ook). Er wordt een gezamenlijke inspanning geleverd om te voorkomen dat er op onze openbare scholen les wordt gegeven in persoonlijke financiën en aanverwante onderwerpen. Dit gebrek aan onderwijs, in combinatie met de systematische diefstal van de armen, heeft geleid tot een steeds grotere ongelijkheidskloof. Letterlijk gezien worden de rijken steeds rijker en de armen steeds armer.

Economie en besluitvorming concludeerden dat 40% van de Amerikanen nog geen 400 dollar voor een nooduitkering konden krijgen zonder een deel van hun bezittingen te verkopen of zich in de schulden te steken. Bovendien bezit bijna 50% van de Amerikanen geen aandelen. Allison Schrager van Quartz schreef in september 2019: “Meestal zijn het Amerikanen met een laag inkomen die geen toegang hebben tot een pensioenrekening of het zich niet kunnen veroorloven om een bijdrage te leveren. Tweeënvijftig procent van de werkende, non-stock eigen Amerikanen nemen niet deel aan een 401(k)-type plan, terwijl 72% van de aandeelhouders bijdragen aan een pensioenrekening. De aandeelhouders verdienen ook veel meer: Hun gemiddelde inkomen is $90.000, vergeleken met slechts $45.000 onder Amerikanen die geen aandelen bezitten.”

Dit begrip van asset allocatie voor individuele rijkdom is essentieel om te begrijpen, want het is wat uiteindelijk bepalend is voor het economische voorrecht. Onze kapitalistische maatschappij veranderde de regels in 1971 toen we van de goudstandaard af gingen, waardoor de Federal Reserve en de Amerikaanse regering geld uit het niets konden creëren.

Deze overgang naar een systeem dat berust op de besluitvorming van ongeveer 12 mensen leidde tot een economie die de Amerikaanse dollar cash devalueert en de prijs van de assets (aandelen, vastgoed, goud, enz.) opblaast. Degenen die de financiële educatie hebben, profiteren van het economische voorrecht en profiteren er vervolgens van. Degenen die de regels van het spel niet begrijpen, noch het kapitaal hebben om aan het spel deel te nemen, worden in de loop der tijd van hun rijkdom bestolen.

En dit was voordat de lockdown van de economie plaatsvond. Deze sluiting heeft onevenredig veel invloed gehad op de lagere sociaaleconomische klassen. Er zijn bijvoorbeeld meer dan 40 miljoen Amerikanen die hun baan hebben verloren. Deze mensen hebben de laatste 2,5 maanden de situatie in de gaten gehouden, omdat de aandelenmarkt zich snel blijft herstellen en ze nog steeds zonder werk zitten. Op een gegeven moment worden de economisch achtergestelde mensen boos genoeg en hebben ze niets meer te verliezen, dus gaan ze de straat op om te protesteren.

Machts voorrecht

Dit is het meest onbegrepen en minst verklaarde aspect van voorrecht. Het is ook het belangrijkste, omdat het elk ander aspect van de voorrechten in de samenleving ondersteunt. In de eenvoudigste vorm uitgedrukt: de overheid speelt met een geweldsmonopolie. Dit monopolie stelt de overheid en haar agenten in staat om een veelheid aan zaken te doen die voor particulieren niet beschikbaar zijn. Ze kunnen je persoonlijke vrijheid onder dwang nemen. Ze kunnen je het zwijgen opleggen. En zoals we keer op keer hebben gezien, kunnen ze u het leven nemen.

De meeste mensen in de Verenigde Staten leven in de illusie van vrijheid. De rijke en niet-minderwaardige bevolking zal de Amerikaanse idealen van vrije meningsuiting, democratie en individuele rechten omarmen. Zij zullen morele superioriteit claimen ten opzichte van buitenlandse naties die niet de ethiek van de Amerikaanse grondwet belichamen.

Maar in de praktijk zijn er twee realiteiten in Amerika:

Eén; mensen die weten dat er geen vrijheid bestaat vanuit de overheid en een andere die ten onrechte geloven dat er nog steeds vrijheid bestaat. Minderheidsgemeenschappen, vooral zwarte, vallen onder de eerste realiteit en alle anderen onder de tweede.

Zwarte gezinnen hebben de militarisering van de politie in hun hele gemeenschap gezien. Er wordt voortdurend gepatrouilleerd. Constante raciale profilering. Een politieagent kan je op elk moment tegenhouden, ondervragen, fouilleren, slaan en schoppen, of arresteren.

Volgens de New York Times, “zien politieagenten gerechtigheid niet meer onder ogen en dit om verscheidene redenen – van machtige politievakbonden tot de ‘blue wall of silence‘ tot laffe aanklagers tot aarzelende jury’s“. Maar het is het Hooggerechtshof dat een cultuur van geweld en misbruik mogelijk heeft gemaakt. Dit hebben ze mogelijk gemaakt door een vitale burgerrechtenwet te ontduiken waardoor politieagenten in de praktijk bijna grenzeloze immuniteit van vervolging krijgen voor acties die worden ondernomen terwijl ze aan het werk zijn. De badge is in veel te veel gevallen een ‘get-of-jail-free’ kaart geworden.

Degenen in de zwarte en lagere sociaaleconomische gemeenschappen wisten dit al zonder dat The New York Times het hoefde te publiceren. Ze zien het dagelijks. Maar de tweede realiteit, de wereld waarin de mensen in andere gemeenschappen ten onrechte geloven dat vrijheid nog steeds bestaat, begint nu pas het machts voorrecht in te zien. Er zijn honderden video’s op de sociale media van de politie die mensen brutaliseren tijdens de protesten tegen het politiegeweld. Hier is een video van iemand die samengesteld is met slechts enkele van de meest populaire video’s. Wij stellen voor dat je dit bekijkt:

De media heeft zoals altijd het geval is, de protesten vanuit één enkel perspectief behandeld – de demonstranten zijn zogezegd degenen die uit de pas lopen. Maar is dat wel echt waar? Wij bij trade.be weten dat de media onder leiding staat van de overheid en de media betaald wordt om te publiceren wat de overheid wilt dat de mensen te zien krijgen, kort gezegd, zaken worden verdraaid waardoor er veel fake nieuws ontstaat en mensen een verkeerd beeld krijgen van wat er allemaal gaande is.

We zien hoe een kleine selectie van politieagenten arrogant hun machtsprivilege tonen? Er zijn zeker burgers die zeer gewelddadig zijn geweest, maar er zijn ook genoeg politieagenten die goede, goedbedoelde mensen zijn, maar het wordt steeds duidelijker dat de politie gemilitariseerd is en veel te veel macht heeft gekregen.

 

Naast de wettelijke bevoegdheden die ze hebben gekregen, heeft de Verenigde Staten de lokale en staatspolitie ook enorme hoeveelheden overtollige militaire uitrusting en wapens overhandigd die oorspronkelijk bedoeld waren voor de soldaten die de oorlogen in Irak en Afghanistan uitvechten. Denk daar maar eens over na. Amerika heeft politieagenten in de straten rondlopen met middelen die de Amerikaanse soldaten gebruikten om oorlogen in het buitenland tegen terroristen te bestrijden.

 Irak & Afghanistan oorlogen hebben bijgedragen aan de militarisering van de Amerikaanse politiediensten,  De gegevens zijn vrij duidelijk. Het overschot aan militair materiaal dat werd overgedragen aan de lokale wetshandhaving (via het 1033-programma) steeg gestaag vanaf midden jaren ’80, gevolgd door pieken na 2010.

Eén van onze favoriete citaten is “People sleep peaceably in their beds at night only because rough men stand ready to do violence on their behalf.” Dat klinkt geweldig als die ruige mannen klaar zijn om de vijanden van onze natie te ontmoeten en te doden, maar het klinkt angstaanjagend als diezelfde ruige mannen worden losgelaten om geweld te plegen tegen de bevolking. En of de mensen het nu beseffen of niet, dat is precies wat er gebeurt. Terwijl er veel politieagenten zijn die een netto positief effect op de samenleving hebben, zijn er genoeg die hun machtsvoorrecht gebruiken om Afrikaans-Amerikanen en mensen in lagere sociaaleconomische klassen onevenredig te treffen en te schaden.

Daarom zien we tienduizenden mensen op straat. Ze hebben er eindelijk genoeg van.

Wat is het volgende?

De grote Martin Luther King Jr. heeft ooit gezegd: “Een oproer is de taal van de ongehoorde.” Dat kan vandaag de dag niet meer waar zijn. We kijken toe hoe een groot percentage van de Amerikanen zich tegen het privilegesysteem keert. Ze zijn misschien niet in staat om de ideeën van raciale, economische en machtsvoorrechten te verwoorden, maar ze voelenwel de  dagelijks impact ervan. Ze vrezen voor hun leven als ze naar buiten komen. Ze hebben constant het gevoel dat ze niet vooruit komen. En ze gaan elke nacht slapen in de wetenschap dat het huidige systeem niet in hun belang is.

Dit zijn geen nieuwe ideeën. Malcom X predikte dit tientallen jaren geleden al toen hij zei: “Ik geloof wel dat de zwarte man in de Verenigde Staten, en ieder mens, waar dan ook, ruimschoots binnen zijn recht valt om te doen wat nodig is, op welke manier dan ook, om zijn leven en eigendommen te beschermen, vooral in een land waar de federale overheid zichzelf bewezen heeft dat ze niet in staat of niet bereid is om het leven en de eigendommen van die mensen te beschermen”.

Er moet iets veranderen. Iedere burger moet zich veilig en beschermd voelen. Ze moeten weten dat ze een kans hebben om een leven van rijkdom en geluk op te bouwen. De weg naar die toekomstige wereld is niet gevuld met filantropie, virale tweets of “gedachten en gebeden”. Het pad naar die toekomstige wereld is bezaaid met het harde werk om het systeem waarop het nu draait totaal te veranderen.

Wereldwijd moet er het volgende gebeuren:

  • De wetten moeten veranderen – Er moet een gelijke toepassing van de wet zijn, ongeacht ras en sociaal-economische status. Dit vereist harde gesprekken en een volledige afwijking van tientallen jaren van ideeën die in ons hoofd zijn ingestampt. De veranderingen in het rechtssysteem moeten in het hele systeem plaatsvinden, van wat legaal is en wat niet, tot de manier waarop we veroordeelde misdadigers veroordelen.
  • Demilitarisatie van de politie (vooral in Amerika) – Kanye West heeft ooit gezegd: “Niemand mag al die macht hebben.” We moeten een nationaal beleid aannemen “geen enkele politieagent zou al die macht mogen hebben.” Er is geen behoefte aan militaire voertuigen en gevechtsuitrusting in de straten van onze gemeenschappen. We kunnen politieagenten de instrumenten geven die ze nodig hebben om “te beschermen en te dienen”, terwijl we ze trainen hoe ze mensen met respect moeten behandelen, hoe ze gespannen situaties moeten deëscaleren en hoe ze voortdurend het juiste moeten doen door de burgers die ze moeten dienen – ongeacht hun huidskleur.
  • Vecht voor eenheid, niet voor verdeeldheid – Tijden van crisis vragen om leiderschap. We hebben zoveel mogelijk leiders nodig om de straat op te gaan, tijd door te brengen met alle sociaaleconomische klassen en eenheid te brengen. Er is geen tijd voor verdeeldheid in de politiek of voor de volgende verkiezingen. Iedereen rouwt op dit moment, dus laten we de mensen bij elkaar brengen, in plaats van meer onenigheid en meningsverschillen op te wekken. Zoals het gezegde luidt, “United we stand, divided we fall.”

Er is een licht aan het einde van deze tunnel. Het is misschien moeilijk te zien vandaag, maar het is er. De Amerikanen staan op straat omdat ze niet langer kunnen doorgaan met de status quo. Ze komen voor zichzelf op. Ze roepen om hulp. Ze schijnen een fel licht op de duisternis van een systeem dat zich tegen hen heeft gekeerd.

De wereld zal een veel betere plek zijn als de rest van ons gaat luisteren.

Amen 😉

Stay safe, Stay healthy!!

 

What's your reaction?

Leave a comment